“Allâhü veliyyü’t-tevfîk”
Doğu duvarı üzerinde yer alan levha m.1858/1859 tarihinde Hattat Mehmed Şefik tarafından yazılmıştır. Celî sülüs harflerle kaleme alınmış olan bu vecize mealen şöyle demektir: “Destek ve inayet Allah’tandır.” Yazının tam ortasında yer alan ‘ye’ harfi bir kelimenin ortasında bulunuyor olmasına rağmen, kurala aykırı olarak, kendinden sonraki kelimenin ilk harfiyle birleştirilmiş ve noktaları bir göz gibi yukarı konmuştur. Bu istisnai tercih bize ima ediyor ki, lafızda bile muvaffakiyet Allah’ın yakınlığına ve inayetine bağlıyken manada öyle olmaması düşünülemez.